Het zelfportret van de Mad Hatter

Soms is er één beeld dat alles in beweging zet. Een foto die niet alleen een mooi eindresultaat is maar ook het startpunt vormt van iets veel groters. Dat was voor mij dit zelfportret als de Mad Hatter.

Tijdens de cursus Beeldrift werd mijn liefde voor het maken van zelfportretten weer helemaal aangewakkerd. Ik had al langer de behoefte om vrijer te creëren, zonder verwachtingen. Gewoon maken wat in mijn hoofd zat. De Mad Hatter was het eerste personage dat ik tot leven bracht in beeld en achteraf gezien was dat precies wat ik nodig had.

Waarom juist de Mad Hatter als zelfportret?

Dat ik voor de Mad Hatter koos is eigenlijk helemaal niet zo vreemd. Hij is altijd mijn favoriete personage geweest. Als kind kon ik uren bladeren door mijn sprookjesboek en iedere keer bleef mijn blik weer hangen bij die bijzondere figuur met zijn grote hoed en hele eigenzinnige uitstraling.

Wat mij altijd heeft aangesproken, is dat hij compleet zijn eigen pad volgt. Tijd lijkt voor hem niet te bestaan en hij bekijkt de wereld vanuit een totaal ander perspectief. Hij laat zien dat anders zijn niet iets is om te verbergen maar juist iets is om te omarmen. Misschien is dat wel de reden waarom ik mij zo aangetrokken voel tot dit personage.

Meer dan alleen een verkleedpartij

Voor dit zelfportret wilde ik niet alleen een kostuum aantrekken. Ik wilde echt even in de huid kruipen van de Mad Hatter. Ik dacht na over zijn houding, zijn blik en de sfeer die ik wilde neerzetten. Alles moest kloppen om het gevoel over te brengen dat ik zelf altijd bij dit personage heb.

Juist dat proces vind ik zo mooi aan zelfportretten. Je bent niet alleen fotograaf maar ook model, stylist en verhalenverteller. Je creëert een complete wereld waarin je even iemand anders mag zijn, terwijl er tegelijkertijd ook een stukje van jezelf zichtbaar blijft. Prachtig!

Het begin van een hele serie

Na deze foto bleef het niet bij één personage. Integendeel. Dit beeld opende een deur die ik eigenlijk al een tijd op een kier had staan. Ik begon steeds meer verschillende karakters uit te werken en ontdekte hoeveel plezier ik haalde uit het bedenken van verhalen en het tot leven brengen van fantasie.

Later mocht ik die creativiteit ook delen met kinderen. Ik bedenk de personages en samen verkleden en creëren we en dat is misschien wel één van de mooiste dingen die fotografie mij heeft gebracht. Het is bijzonder om te zien hoe iemand helemaal opgaat in een rol en hoe een foto daardoor veel meer wordt dan alleen een afbeelding.

Een nieuwe creatieve periode

Als ik nu naar deze foto kijk, zie ik veel meer dan alleen een zelfportret. Ik zie het begin van een nieuwe creatieve periode waarin ik mezelf weer de ruimte gaf om te experimenteren en mijn fantasie de vrije loop te laten.

De Mad Hatter blijft een bijzonder personage voor mij. Niet alleen vanwege mijn liefde voor het verhaal van Alice in Wonderland maar juist omdat hij symbool staat voor creativiteit, nieuwsgierigheid en het durven kijken buiten de gangbare paden.

Dit beeld herinnert mij eraan dat de mooiste ideeën vaak ontstaan wanneer je jezelf toestemming geeft om gewoon te zijn wie je wilt zijn en misschien is dat wel precies wat de Mad Hatter mij al die jaren heeft geleerd.

Liefs Samantha